วันนี้ต้องอ่านหนังสือง่ะ แต่ขี้เกียจอย่างแรงนะเนี่ย
ช่วงนี้เป็นภาวะเบื่อจิงๆ
แต่มาคุยไรที่ไม่น่าเบื่อดีกว่ามั้ง
ครับผม ขอขอบคุนผู้เข้ามาเม้นอย่างขยันขันแข็งนะคร้าบ เย้ๆๆ
อืม พักนี้ไม่ค่อยไปเรียนเลยไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเค้าเท่าไหร่
ควรทำไรดีบ้าง ในวันนึงเนี่ย
เออ ช่วงนี้มีแต่นอนกับนอนอ่ะ ไม่มีไรทำก็นอน สงสัยต้องเป็นเพราะกินเยอะเกินไปแน่ๆ
นอนจนเพื่อนจาเลิกคบกันและ
แต่ช่วยไม่ได้ คนมันง่วงนี่คะ
เออ ไร้สาระสุดๆ กับการอัพเที่ยวนี้ หุหุ
ชืวิตนี่น่าเบื่อ ก็ต้องทำใจนะจ๊ะ เพราะว่าอะไรๆก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเสมอไป
คิดได้อย่างนั้นก็สบายใจขึ้นมาติ๊ดนึงอ่ะ
ตอนนี้ก็เพลิดเพลินดี พยายามไม่เอาเรื่องชาวบ้านมาใส่หัวตัวเอง
อยากทำไรก็ทำ ขี้เกียจรักษาหน้ากันและ
งานก็เยอะ (แอบบ่นหน่อยๆ)
ความสุขก็หาได้จากรอบกายนิ
อืมเป็นคำพูดที่ดีจริงๆ
โกรธมาก แปะไปตั้งเยอะ เสร็จแล้วด้วย เนตล่มหายไปทั้งกะบิเลยอ่ะ
เพื่อนผู้อารีเลยแนะนะให้เขียนในโน้ตแพดก่อน แล้วค่อยเอาไปแปะ
เป็นความคิดที่ดีจริงๆ (ฉลาดมาก)
เมื่อกี๊ เขียนบ่นไปนานมาก เรื่องนู้นเรื่องนี้ แต่ตอนนี้อารมณ์นั้นหายไปหมดและ
เหลือแต่โกรธไอ้เนตบ้าเนี่ย น่าโมโหจริงๆเชียว
วันนี้ตื่นมาก็ห้าโมงเย็นแล้ว เลยไม่ได้ไปช่วยงานที่คณะเลย โดนความขี้เกียจเข้าครอบงำซะแล้ว แย่จริงๆ
เพื่อนก็น่าหงุดหงิด อืม ของอย่างนี้คงต้องทำใจอย่างเดียวล่ะมั้ง ชีวิตถึงจะมีความสุขได้
มองอะไรตื้นๆ ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น คำที่โดนกระแนะกระแหนบ้างก็คงจะดี
ทุกวันนี้ อยู่กับทุกอย่างไปแบบแกนๆ เหมือนมันขาดสีสันไป
ผู้คนก็ดูหลอกลวง ยิ้ม แต่ข้างในไม่รู้คิดกันยังไง ลับหลังเป็นยังไง
เพื่อนใหม่ก็เป็นยังงี้กันรึเปล่า หรือมีแต่ที่นี่แหละที่เป็นแบบนี้
เหมือนจะดี แต่ชอบรู้สึกเหมือนโดนแทงข้างหลังอยู่บ่อยๆ
ทำตัวครึ่งๆกลางๆไปวันๆ เพื่อนก็เหมือนจะสนิทกัน คณะก็เหมือนจะสนุกด้วยกัน
แต่....มันมีอะไรบางอย่างที่เหมือนมันยังไม่ใช่อยู่จริงๆ
แต่หวังว่านะ สักวันหนึ่ง คงมีอะไรดีๆเข้ามาบ้าง
ขอแค่จริงใจ...จะได้มั้ย?
